Dussehra | ayushnaphadeblogs | Abhishek budhwat | Ayush Naphade

-


 आज खरच वाटल आपल घर...आपला बुलढाणा... आता नाही ...इथे आल्यावर मित्र-मैत्रिणी खप झाल्या पण कितीही मोठा मित्रपरिवार असला तर सणाला मात्र घरची आठवण येतेच.. आठवत अजून मला ते समोरच्या पाटील काकूच्या वाड्यातून आपट्याची पाने कसे तोडायची सगळी गल्लीतली मुलं.. दसऱ्याच्या एक दिवस आधी S2K मध्ये खरेदी करायची ......दिवसभर तसी काहीच काम नसायचं... पण रात्री फिरण्याच्या घ्या उत्सुकतेमध्ये दिवस पण निघून जायचा...सगळे ठरवायचं रात्री सगळे मित्र कुठे भेटणार...आई तर दररोज सारखा स्वयंपाक करताना दिसत होती तिला सुट्टी नसायधी... हा पण 'पपा आजच्या दिवशी बसले सगळ्यांनसोबत.. यांना असायची सुट्टी...दसरा नवरात्रीत गी मध्ये देवी बसवायचे सगळे...आज पण त्या देवीचे दर्शन घायचे हे ठरलेलं गलीतील सगळ्यांचा...५-६ वाजेपासून बहिणीची तयारी चालू व्हायची...

         आमची घराच्या बाहेर पडायच्या १० mln आधी... तयारी करतानाच मित्रांचे फोन वर फोन येतात...बुलढण्याच्या डोंगरावर नवरात्रीत एक वेगळाच माहोल बनलेला असतो 'चिखली रोड' वर... मोठया देवीची जत्...इथे तर दसन्याच्या दिवशी संध्याकाळी वेगळाच...सौंदर्य दिसते बुलढण्याचं] खास तयारी याच्यासाठीच चालते... ७ ला घराच्या बाहेर पडायचं घरातील सगळ्यांचे आशीर्वाद घेऊन गनीतल्या मोठ्यांच्या घरी जाऊन आशीर्वाद घ्यायचा.... मित्रांची गळेभेट घ्यायची...गावीतील देवीच्या दर्शनाला जायचं...यावेळी शुभम सोबतच असायचा...'पाळणाघराजवळ' सगळे मित्र भेटनार मग चालू व्हायचा बुलडाण्याच्या प्रत्येक गनीतील दसरा...सगळे शाळा कॉलेज ची मित्रा गाडी काढायची प्रत्येक शिक्षकाच्या घरी जायच....शिक्षक पण आजपण आम्हाला लहान समजून चॉकलेट द्यायचे ...शहरातील ओळखीच्या  घरी जायचं... चिखली रोड वरील देवी च्या दर्शनासाठी सगळ्यात शेवटी कारण तिथे किती वेळ जाईल हैं सांगितले नाही जात..ज्यांचं जमलेलं ते भेटणार बाकीचे त्यांना company यायला तयारच..मित्रच ते.. जत्रेतून काहीतरी कर्णकर्कश आवाजच वाजवायला घ्यायचा आणि गाडीवर वाजवत फिरायचं...हा पण आजसुद्धा जत्रेत 'खाकीतला माणुस दिसतच होता त्याला सुट्टी नाही.देवीचं दर्शन घेतलं की सगळं संपत आल ..मग घरी जायचा मन नव्हत होत..

           शेवटचा stop 'चिंचोले चौकबुलढण्याची marine drive शेवटी पुन्हा happy दसरा म्हणून घरी जायचा.आता पण आठवण येते त्या दिवसाची..दसरा आता आलो इथे दूर शेगाव आलो आता ते दिवस ४ वर्ष पण नाही परत येणार आणि engineering म्हणल्यावर जॉब मुंबई -पुणे पण परत नाही बुलढाणा त्यामुळे ४ वर्षाच की अक्खा आयुष्य मी आठवण काढणार या दिवसाची हे नाहीमाहीत पण आज इकडे होस्टेल ला काहीच नव्हतं बदललेला सगळं तेच सारखा होता इथे एक दिवसआधी S2K मध्ये नाही गेलो.देवीच्या दर्शनासाठी पण नाही गेलो बाबांना सुट्टी असून पण आज त्यांच्यासोबत नाही ...आई ला पण स्वयंपाक करताना नाही बघितले.. दीदी ची तयारी ३ तास आधी नाही चालू झाली...हा पण इथली पण आठवण ४ वर्षानंतर येणारच...आता तर NJOY करतोय सगळ..मला इथे कधीच योर नाही झाला .पण आज पहिल्यांदा मन कसतरी होतय....बस इतकच लिहायच होत.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

INDIA or Comfort | ayushnaphadeblogs | Ayush Naphade

-
Image
         from last few weeks, Our country facing many issue with China,our brave soldiers were martyred in ladhak valley and suddenly on social media platform all people posted RIP status ,media and common people posted post related to boycott chinese Hardware and Software.             In these days I realized people are more concerned to show-off rather than being practical . One of my colleague posted 3 status 1st status is about RIP to martyred brave soilder, 2nd was related to boycott tiktok and 3rd was his own funny tiktok video .           What the hell is going on???        My sister wanted to purchase a new mobile phone redmi note 9 Pro max so I suggest her to  not purchase that mobile and suggested  another mobile phone with same features. Even so, she purchased the same mobile. I asked,why? She replied me,'chill,My mobile purchase will not have much im...
Read more

Dil Bechara | ayushnaphadeblogs | Ayush Naphade

-
Image
        आज ची सकाळ आधींसारखी नव्हती,आधी उठताना चेहऱ्यावर आळस असायचं पण आज चेहऱ्यावर आनंद होता, उत्साह होता,आतुरता होती, जणू भावनात्मक आठवणीने झालेली सकाळ होती,त्याला तसं कारण पण होतं,आज 24 जुलै,कोणीं जीवनातून गेल्यावर परत येण्याचं आनंद होता, हा आनंद केवळ माझ्या चेहऱ्यावर नव्हे तर त्याच्यावर प्रेम करणाऱ्या प्रत्येक व्यक्तीनच्या चेहऱ्यावर होता,होता नाही हो आहेच...                   आज दिवस भर मन भूतकाळाच्या आठवणीत म्हणजे त्याच्या आठवणीत रमून गेले होते,म्हणजे अगदी सुरवातीला 2013 जेव्हा त्याच सिनेमा प्रदर्शित झाला,वर्ग सुरू होता अन मित्र हळूच बोलला,' kai po che ' बघितला का तू, मी नाही म्हणालो ,मग तो अतिशय उत्साही आवाजाने म्हणाला की तू मानव  चा सिनेमा नाही बघितलं, मला आश्चर्य वाटलं,मन उदास झाले,पण काही दिवसाने  तो सिनेमा मी बघितला,सुरवातीला मजा अली पण मात्र शेवट डोळे ओले करून झाला..            निरागस मनात प्रश्नांची खळबळ सुरू झाली,अभिनेता शेवटी का मरण पावला? दुसऱ्या साठी जागून कुणी स...
Read more

STATUE OR THOUGHTS | ayushnaphadeblogs | Ayush Naphade

-
Image
      Yesterday evening, I was traveling on the crowded streets of the city with my father. When he stopped the car due to traffic, my eyes went to a tall statue in the middle of the road. A little brown girl, aged 6-7, with helplessness spread all over her face, was begging for food standing in the shadow of the Statue. Ironically, the statue above her was dedicated to a Social Worker, who had devoted his entire life to women's education and empowerment.  My head got caught in a trance. I saw a statue every 500 meters, and that innocent poor girl's image came in front of my eyes. I began wondering, If those great men would've been alive, would they have seen this happen? Would they have allowed to make their own statues,  instead of giving the girl her right to education?         There are many statues in India that are not even officially registered and each one is worth more than 10 lakhs. If you don't belive me, just count the num...
Read more